Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2002

trendy

Καθόμαστε σε μια καφετέρια στο λιμάνι. Εκεί που συχνάζουν όλοι οι μοντέρνοι τύποι της πόλης. Είχαμε πάρει και το σχετικό ύφος της υπεροψίας που προσήκει στους καλοντυμένους και καθωσπρέπει θαμώνες της περιοχής. Άλλωστε κι εμείς αποτελούμε ενεργά μέλη της trendy κοινωνίας, ντυνόμαστε σύμφωνα με τις επιταγές της φετινής μόδας, είχαμε γνωστούς γύρω με τους οποίους ανταλλάζαμε φιλοφρονήσεις και αστεία, με λίγα λόγια θεωρούμαστε πετυχημένα μέλη της κοινωνίας…
Καθώς απολαμβάναμε τον καφέ μας και κοιτάζαμε με ενδιαφέρον ποιος περνά για τα τον χαιρετήσουμε και, μετά την απομάκρυνση του, να τον σχολιάσουμε, εμφανίζεται στο οπτικό πας πεδίο ένας ζητιάνος. Έδειχνε ηλικιωμένος, είχε μούσι και κουρελιασμένα ρούχα και δύο πλαστικές σακούλες υπό μάλης. Δυσανασχετήσαμε. Κοίταζε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς τις καρέκλες της καφετέριας. Κοιταχτήκαμε. Μα τι θέλει τώρα; αναρωτηθήκαμε. Αναζητούσε κάποιο σκουπίδι αφημένο πάνω στα τραπέζια ή πεταμένο κάτω για να το συλλέξει. Αφού περιεργάστηκε όλες τις καρέκλες, πλησιάζει προς το μέρος μας και καθίζει στο διπλανό τραπέζι για να ξεκουραστεί. Ξανακοιταχτήκαμε. Η οσμή από το ζητιάνο μάς ήταν αφόρητη. Εμείς, που καθημερινά φροντίζουμε σχολαστικά την ατομική μας υγιεινή, έπρεπε να ανεχτούμε αυτή την απρόβλεπτη για το χώρο όπου βρισκόμαστε κατάσταση. Μα πώς είναι δυνατόν να περνά από το πιο in στέκι της πόλης ένας ρακοσυλλέκτης και μάλιστα να κάθεται ΔΙΠΛΑ στο δικό μας τραπέζι;
Απ’ το μυαλό μου περνούσαν όλες αυτές οι οργισμένες σκέψεις, όταν ξαφνικά μού πέρασε μια παράξενη ανάμνηση... Θυμήθηκα τις παλιές ανθρωπιστικές διδαχές που μαθαίναμε στο σχολείο. «Κέντρο του Σύμπαντος είναι ο Άνθρωπος». Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ και οι λοιποί με κατακερμάτισαν…Μην ξεχνάς τις αρχές σου! Ή μάλλον, η κοινωνία που βρήκες μη σε κάνει να ξεχνάς τα ιδεώδη στα οποία γαλουχήθηκες. Προσπάθησε να αλλάξεις εσύ την κοινωνία, όχι να σε αλλοτριώσει εκείνη. Αν ο άνθρωπος, όπως μας διδάσκει η ιστορία, διαμορφώνεται από το περιβάλλον, τότε αυτό το περιβάλλον πρέπει να διαμορφωθεί ανθρώπινο.
Με αυτές τις σκέψεις να τριγυρίζουν στο μυαλό μου, έφυγα ντροπιασμένος από τον εαυτό μου από το πιο in στέκι της πόλης…

Υ.Γ.: Και για να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου με βοήθησε το λεξικό:
ανθρωπισμός ο [anθropizm?s] O17 : 1.πνευματικό κίνημα της Aναγέννησης, που βασίστηκε στη μελέτη, στη μίμηση και στη διάδοση των αρχαίων ελληνικών και λατινικών γραμμάτων· ουμανισμός. (επέκτ.) κάθε νεότερη φιλοσοφική θεωρία που έχει ως αντικείμενο τον άνθρωπο και την πνευματική του εξέλιξη. 2. συμπεριφορά που ταιριάζει σε άνθρωπο προς συνάνθρωπό του και που τη χαρακτηρίζει ο σεβασμός και η αγάπη· ανθρωπιά: Λόγοι ανθρωπισμού επιβάλλουν την υποστήριξη των αδυνάτων. Eκδηλώσεις ανθρωπισμού προς τους πάσχοντες. [λόγ.: 2: ελνστ. ανθρωπισμός `ανθρωπιά΄· 1: σημδ. γερμ. Humanismus ή γαλλ. humanisme]
σνομπ [sn?b] E (άκλ.) : για πρόσωπο που από ματαιοδοξία θαυμάζει και υιοθετεί τις απόψεις και τη συμπεριφορά ατόμων των ανώτερων κοινωνικών τάξεων, περιφρονώντας συγχρόνως όποιον ή ό,τι δεν προέρχεται από αυτούς, καθώς και για την αντίστοιχη συμπεριφορά: Eίναι πολύ ~. ~ συμπεριφορά. ~ κύκλοι. (ως ουσ.): Όλοι οι ~ μαζεύτηκαν εδώ. [λόγ. < αγγλ. Snob, από το s(ine) nob(ilitate)=χωρίς τίτλους ευγενείας
]

Δεν υπάρχουν σχόλια: