Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

Highlanders

Ιστορία #1
Ρέθυμνο, 547 Τ.Π, Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων. Είχαμε πάει για βολή. Με G3A3. Τα όπλα ήταν αυτά με τα οποία εξοπλίζονται οι οπλίτες στο πεζικό.
Μετά τη βολή καθήσαμε να ξεκουραστούμε σε μια σκιά. Μεταξύ των νεοσυλλέκτων και κάτι παιδαρούδια, από 17 (εθελοντές) έως όχι παραπάνω από 20, από τα highlands του ορεινού Μυλοποτάμου. Δίπλα μου συζητούσε η παρέα τους. "Πώς σου φάνηκε το G3;". "Μαλακία", η απαξιωτική απάντηση. "Δε συγκρίνεται με το Καλασνίκοφ. Έχεις παίξει;" "Κι αμέ! Εμά!" Και μετά άρχισαν να κάνουν συγκριτική ανάλυση των διαφόρων οπλισμών του Άνω Μυλοποτάμου. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά ότι διαθέτουν και αντιαρματικά από τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, κρυμμένα κάπου που μόνο αυτοί ξέρουν.


Ιστορία #2
Έχω κληρονομήσει μια έκταση 20+ στρεμμάτων στον ορεινό Μυλοπόταμο που παλιά τη δίναμε σ' έναν κτηνοτρόφο που την εκμεταλλευόταν (voskayetaprovata) και μας έδινε ενοίκιο. Μετά από κάποια χρόνια σταμάτησε να μας δίνει το ενοίκιο. Άλλωστε έχει καταπατήσει και όλα τα υπόλοιπα κτήματα της περιοχής. Πάω στο μαγαζί του, ένα κεντρικό κατάστημα τυροκομικών προϊόντων στο κέντρο του Περάματος το οποίο είχε αγοράσει, τότε, late '90's, 80 εκατομμύρια. Μου λέει μα δε μου βγάζει τίποτα, δεν έχει χόρτα για να βοσκήσουν τα πρόβατά μου, δε βγαίνω και τέτοια. Του λέω μα τι λέτε τώρα; 20 στρέμματα δεν έχουν χόρτα; δεν έχετε λεφτά; τόσα λεφτά έχετε. Μου απαντάει, οργισμένος, με την υπεροψία ενός ανθρώπου σίγουρου για τον εαυτό του:"Κι ίντα θαρρείς, από τα πρόβατα έκαμα τα λεφτά; Θα σου πω εγώ από που τα 'καμα: από τα χασίσια."....
Όπως οι πηγές μου με είχαν πληροφορήσει, είχε πρόσφατα αποφυλακιστεί επειδή είχε καταδικαστεί 2 χρόνια για καλλιέργεια και εμπορία ίνδικής κάναβης.

Φεύγοντας, τριγυρνούσαν στο μυαλό μου τα λόγια του...Μερικά, λίγα, χρόνια καλλιέργειας χασίς, δύο χρόνια φυλακή, 30 εκατομμύρια, τότε, έσοδα. Διόλου άσχημα.
Κάποια στιγμή συνέλαβα τον εαυτό μου να έχει μπει στο τριπάκι, στη λογική τού ότι είμαι πολύ μαλάκας που κάθομαι και δουλεύω από το πρωί ως το βράδυ...



Ιστορία #3
Τον περασμένο χειμώνα μου τηλεφωνεί ο συμμισάρης μου (επίμορτος αγρολήπτης για τους μυημένους στα νομικά, άνθρωπος που καλλιεργεί τα χωράφια μου και μου δίνει μέρος των καρπών για τους μη μυημένους και μη κρητικούς) και με πληροφορεί ότι ένα τρακτέρ έχει καρφώσει στις λάσπες του χωραφιού μου και έχει ακινητοποιηθεί, με αποτέλεσμα να κάνει μεγάλη ζημιά.
Παίρνω το αυτοκίνητο και σε λίγο φτάνω επί τόπου. Ήδη ήταν εκεί ο συμμισάρης μου και διάφοροι άσχετοι τους οποίους πρώτη φορά έβλεπα. Σε λίγο καταφθάνει και ένα αστυνομικό τζιπ που είχε ειδοποιηθεί προηγουμένως από το συμμισάρη μου.

Ξετυλίγοντας το νήμα, εξετάζοντας τα ίχνη, λύσαμε το μυστήριο: Κάποιος είχε πάει να κλέψει την ξυλεία που υπήρχε στο χωράφι με το αγροτικό του, κόλλησε στις λάσπες, κάλεσε κάποιο τρακτέρ να τον ξεκολλήσει, κόλλησε το τρακτέρ, έφυγε αυτός.
Ύστερα από τις κατάλληλες διαβουλεύεσεις, καταλήγουμε σε τρία άτομα- υποψήφιους ενόχους. Αυτοί οι τρεις διέθεταν τέτοιο τρακτέρ στην περιοχή. Μου λέει ο μπάτσος, ο οποίος ήταν και γνωστός μου: Ο Άλφα και ο Βήτα μπορεί να είναι. Ο Γάμα(τα) αποκλείεται. Αυτός έχει άλλες ασχολίες.
Μου ήρθε κάπως παράξενα η βεβαιότητα με την οποία ο αστυνομικός έβγαλε το συμπέρασμα, αλλά το αθώο μιαλό μου δεν είχε λόγο να μην πειστεί. Ο Γάμα(τα) δεν είχε καμιά ανάμειξη, μας έμεναν οι άλλοι δύο.
Φεύγει το τζιπ.
Μετά από 10 λεπτά (όσο χρειάζεσαι να πας από το χωράφι μου στο Πέραμα), μας καλεί ο αστυνομικός. Του Γάμα(τα) ήταν τελικά το τρακτέρ.
Τον ξεφόρτωσε ο γνωστός μου ο αστυνομικός, αλλά καλού κακού πήγε αμέσως και τον ενημέρωσε.
Σηκωνόμαστε, πάμε στο μαγαζί του. Μας περίμεναν οι αστυνομικοί απ' άξω. Βγαίνει ο δράστης.
Ασχίζει να μας βρίζει. Ναι μπρε, το δικό μου τρακτέρ είναι. Ίντα θες; Επήγε ένας να πάρει μερικές φούντες για τα πρόβατά του κι εκόλλησενε. (Σ.Σ.: τα ξύλα ήταν από ελιές και, ενώ έλειπαν όλα, αυτός ισχυριζόταν ότι πήρε μόνο τις φούντες από τα κλαδιά). Για μερικές φούντες κάνεις ετσά;

Του λέω μα είναι χάλια αυτά;
Στο μεταξύ καταφθάνει κι ο αδερφός του. Άρχισαν να με βρίζουν και να με απειλούν παρέα. Ο αστυνομικός απαθής. Ο συμμισάρης μου επίσης. Κάποια στιγμή μας χώρισε, έληξε το ζήτημα, θα μας αποζημίωνε αυτός που πήγε να κλέψει τις φούντες, μπήκαμε στα αυτοκίνητα. Μου εξηγεί ότι έκανα πολύ καλά που φύγαμε και καλό είναι να μην ανακατευτώ μ' αυτόν γιατί "άμα μπεις μέσα στο γραφείο του είναι γεμάτο καλασνίκοφ" και ποτέ δεν ξέρεις...
ΚΑΙ κερατάς ΚΑΙ δαρμένος, σκέφτηκα εγώ.


Κάθε Ρεθεμνιώτης μπορεί να αναφέρει εκατοντάδες παρόμοια καθημερινά βιώματα. Πολλοί γνωστοί μου εκπαιδευτικοί τρέμουν στο ενδεχόμενο να διοριστούν προς εκείνα τα μέρη. Στις εκλογές πολλοί συνάδελφοί μου που θα διοριστούν δικαστικοί αντιπρόσωποι στα Ζωνιανά και τα γύρω χωριά πολλές φορές υποβάλλουν αίτηση εξαίρεσης.


Ιστορία #1 τονούμενο
23 Μαΐου 1992: Στις 17.48 προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Παλέρμο ένα τζετ των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας. Βρίσκεται σ’ αυτό ο Εισαγγελέας Τζιοβάνι Φαλκόνε και η γυναίκα του. Στην πίστα του αεροδρομίου τον περιμένουν τρία αυτοκίνητα με άνδρες ασφαλείας που θα τον συνοδεύσουν. Είχαν την αποστολή να ακολουθούν τον Εισαγγελέα για όσο καιρό θα μείνει στο νησί. Τα μέτρα ασφαλείας γύρω από το Δικαστή είχαν ενταθεί ύστερα από την αποτυχημένα απόπειρα δολοφονίας του το 1989.
Όλα φαινόταν υπό έλεγχο, δε χρειάζονταν σειρήνες, το κονβόι που συνοδεύει το Γενικό Γραμματέα ποινικών Υποθέσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει το αεροδρόμιο με την πόλη του Παλέρμο. Ο Φαλκόνε μόλις είχε φτάσει στη Σικελία. Οδηγούσε μόνος του τη Φιατ Κρόμα.
Ένα λεπτό, δύο λεπτά, η σικελική ύπαιθρος, ο αυτοκινητόδρομος, το αεροδρόμιο που άφησαν πίσω τους, τρία λεπτά, τέσσερα λεπτά.
Ώρα 17.59, αυτοκινητόδρομος Τράπανι- Παλέρμο.
1.000 κιλά τριτόλης. Το κουμπί πατήθηκε από τον απέναντι λόφο την ώρα που περνούσε ο Φαλκόνε. Τελικά δεν ήταν μυστική η άφιξή του. Κάποιος είχε ενημερώσει.
Το καφέ Φιατ Κρόμα δεν υπάρχει πια.



«Σας προειδοποιώ, κύριε Δικαστά. Ύστερα από αυτές τις έρευνες ίσως γίνετε διάσημος, αλλά η ζωή σας θα αλλάξει. Θα προσπαθήσουν να σας εξολοθρέψουν σωματικά και επαγγελματικά. Μην ξεχνάτε ότι οι λογαριασμοί στην Κόζα Νόστρα δε θα κλείσουν ποτέ. Επιμένετε στην άποψη να μου πάρετε κατάθεση;»(Cose di Cosa Nostra, Rizzoli, 1991)

(από το mafia.blogspot.com)


Ιστορία #2 τονούμενο
Η είδηση για την απόπειρα της Δευτέρας κατά των αστυνομικών δυνάμεων στα Ζωνιανά έφτασε το πρωί που βρισκόμουν στα Δικαστήρια. Οι φήμες ήταν διάχυτες. Άλλοι μιλούσαν για ένα κλινικά νεκρό, άλλοι για δύο νεκρούς, κανείς όμως δεν εξεπλάγη. Όλοι ήξεραν.
Μερικοί από τους συναδέλφους μου ίσως διαπεράστηκαν από ένα ίχνος τύψεων που υπερασπίζουν τους χασισοκαλλιεργητές και που με τον υπέρμετρο αριβισμό τους συμβάλλουν στην ασυδοσία των πελατών τους.
Μερικοί μίλησαν για πολιτικές καλύψεις και κουκουλώματα, άλλοι έριξαν τις ευθύνες στον ερασιτεχνισμό της επιχείρησης.
Όλοι έδειχναν αγανακτισμένοι.
Σήμερα διάβασα και στο φόρουμ ότι δεν είναι σωστό αυτό που γίνεται.
Τα ΜΜΕ καταιγίζουν τα δελτία τους για τις ενέργειες που θα γίνουν για την πάταξη της εγκληματικότητας στον ορεινό Μυλοπόταμο.


Εγώ σας λέω υπεύθυνα ότι τίποτα δε θα γίνει.
Ο ιστός της τοπικής μαφίας είναι τόσο καλά υφασμένος και συνυφασμένος με την κοινωνία του Ρεθύμνου που δύσκολα πια αναστρέφεται.
Βλέπω στο χωριό μου τα παιδάκια 8 και 9 ετών οπλισμένα σαν τα παιδάκια στο Ισραήλ (σάμπως έχουν τα ίδια κίνητρα...) με κουμπούρια και παίζουν με υπερηφάνεια σε κάθε ευκαιρία κοινωνικής συναναστροφής, για να το γιορτάσουν. Δε φταίνε αυτά. Φταίνε αυτοί που τα εμποτίζουν με τα ιδεώδη τους.
Οι ψηφοφόροι των ορεινών χωριών είναι η κινητήρια δύναμη.
Οι βουλευτές και οι άλλοι πολιτικοί του Ρεθύμνου βασίζονται στη στήριξη όλων αυτών των ομάδων. Η δημοκρατία και το κύκλωμα των αιρετών θέσεων αναγκαστικά οδηγεί σ' αυτό το αποτέλεσμα.

Όποιος έχει διοριστεί με δυο- τρεις επισκέψεις στο πολιτικό γραφείο του πολιτευτή της προτίμησής του και βγάζει τα λεφτουδάκια του κάθε μήνα χωρίς να κάνει κόπο δεν έχει λόγο να ανακατευτεί σε τέτοιες υποθέσεις-"ψιλά γράμματα". Του αρκεί που δεν ανακατεύεται.

Αυτό στη νότια Ιταλία λέγεται ο νόμος της "omerta'!"
Αλλά όποιος είναι ικανός να κλέψει τη θέση ενός πιο ικανού από τον ίδιο με ρουσφέτι και γλείψιμο, όποιος είναι ικανός να βάλει τον κουμπάρο της θείας του να του σβήσει μια παράβαση για παράνομο παρκάρισμα, είναι ικανός να κάνει τα πάντα.
Αυτά είναι τα ανθρωπάρια που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και τρέφουν το σύστημα.
Αυτοί, εμείς, πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από τους αστυνομικούς που διακινδύνεψαν τη ζωή τους επειδή είναι τόσο αφελείς που θεωρούν ότι παράγουν έργο. Όλα είναι προμελετημένα. Τίποτα δεν ανακαλύπτουν. Όλα στάχτη στα μάτια των υποψήφιων τουριστών της ερχόμενης τουριστικής περιόδου.
Με τις υγείες μας.

Ας κοιτάξουμε το τομάρι μας και ας μην ανακατευόμαστε.

Στις επόμενες εκλογές ας ψηφίσουμε αυτόν που θα μας διορίσει. Και στα Ζωνιανά με τα ίδια κριτήρια ψηφίζουν. Αυτός που θα μεσολαβήσει για να βγάλει το μαστρωπό και το μεγαλοκαλλιεργητή ναρκωτικών από τη φυλακή, αυτός που θα καλύψει τον καταχραστή των τεράστιων επιδοτήσεων, αυτός είναι ο ιδανικός πολιτικός για τον τόπο μας.
Και όσες ιστορίες ακούμε για το τι γίνεται εκεί πάνω ας τις κρατήσουμε για να έχουμε θέμα συζήτησης στις lounge καφετέριες όπου περνάμε τα βράδια μας.

Στην Κρήτη ζούμε. Κι εδώ δεν θα πατήσει το πόδι του ο κατακτητής.

5 σχόλια:

ONOMATODOSIA είπε...

ωραιες ιστοριες.
ωραια η κρητη.

Trilian είπε...

δεν θα μπορουσες να τα πεις καλυτερα!

Πολυχρoνης είπε...

1.update (πραγματικό συμβάν) στην ιστορία #1: Πάει ένας πιτσιρικάς ζωνιανός σε έναν αστυνομικό των επιχειρήσεων. "G3 έσετε;" Του λέει ο αστυνομικός "ναι". "Τσ' ο μπαμπάς μου είχενε αλλά δεν κάνουνε πράμα. Να τους πεις να σασε πάρουνε Καλάσνικοφ"...
2. Μερικοί από τους πρωτοστάτες τού φαινομένου Ζωνιανά έχουν και το θράσος και βγαίνουν στα κανάλια(αγανακτισμένοι & με τζαμπουκά) και κάνουν δηλώσεις! Και οι πρωινάδες που θέλουν να γεμίσουν τον τηλεοπτικό τους χρόνο τούς δίνουν βήμα.
Κι από πάνω!
Τι θα δούμε ακόμα...

BLUEPRINTS είπε...

καλά τα λες βρε σύντεκνε αλλά νομίζω ότι δεν τα έχουμε δει όλα ακόμα

prophet, madman, wanderer είπε...

kai to 2012 plisiazei...kai kaneis den kserei an 8a lavei xwra to dimopsifisma...kai kati mesa mou mou leei pws borei kai na apofasisoun alloi gia emas...