Τρίτη, 20 Μαρτίου 2007

DaCapo













Τι ξέρει τώρα ο τζίτζικας από την ιστορία που άφησες,
τι ξέρει ο γρύλος
Η καμπάνα του χωριού που ανοίγεται στον άνεμο
Η κάμπια, ο κρόκος, ο αχινός, το αλφάκι του νερού
Μυριάδες στόματα φωνάζουνε και σε καλούν
Έλα λοιπόν απ'την αρχή να ζήσουμε τα χρώματα
Ν'ανακαλύψουμε τα δώρα του γυμνού νησιού
Ρόδινοι και γαλάζιοι τρούλοι θ'αναστήσουν το αίσθημα
Γενναίο σα στήθος το αίσθημα έτοιμο να ξαναπετάξει
Έλα λοιπόν να στρώσουμε το φως
Να κοιμηθούμε το γαλάζιο φως στα πέτρινα σκαλιά του Αυγούστου
Ξέρεις, κάθε ταξίδι ανοίγεται στα περιστέρια
Όλος ο κόσμος ακουμπάει στη θάλασσα και τη στεριά
Θα πιάσουμε το σύννεφο θα βγούμε από τη συμφορά του χρόνου
Από την άλλην όψη της κακοτυχίας
Θα παίξουμε τον ήλιο μας στα δάχτυλα
Στις εξοχές της ανοιχτής καρδιάς
Θα δούμε να ξαναγεννιέται ο κόσμος.
(Οδυσσέας Ελύτης, Γέννηση της μέρας)

6 σχόλια:

seaina είπε...

Γεια σου βρε σύντεκνε ..
Καλή σου δύναμη τούτη τη .. γέννηση της ημέρας!!

Πολυχρoνης είπε...

Ευχαριστώ σε συντέκνισσα!
Τσι χαιρετισμούς μου.

Trilian είπε...

... αρκεί να είναι όμορφο καινούριο Da capo και οχι Da Capo al fine και επαναλαμβανόμαστε... ;)

Πολυχρoνης είπε...

Θα δείξει, Trilian...

Sakis είπε...

γιαυτό τον Είπαν ποιητή του Αιγαίου.
σ'ευχαριστούμε για το ηλιόλουστο ποιημά του

Την καλημέρα μου Πολυχρόνη

nanakos είπε...

We really need you to come back!